Meşekî Naletî

Şevê ku bêhna zarokan belav dikir çarşevan tê rûvê min bi pêlave xwe yê tûj û bipehnî gûlekî naletî dikeve xwûna min bi pori xwe yê gangilî şik:derzîvaneki yeman e di tênitî yê de canêmin diêşîn e hecîreşkên dûdilî dibire taritî yên min de dilşikestî me ez birînê xwe -yê ku rewacê rabûye- dirabezînim ez rûye xwe bi asfaltê bêxew digirim çiqas diçe heyranbûna min ji xwe re mezin dibe, sîper bigrin pilingek ku nêçîrê şivîrê de negihaye mirazê xwe dixwezîm ez kal bikim henî yên xwe de dimeşim, nigêmin de tema daristanên tirsehêz dimeşim, di çîpe min de avê reş ez wûsa dimeşim wûsa dimeşim ku barûd xwûdandidim meşamin: serhildanên gel a tê pejirandin di kitêbên dîrokan de

Atilla Akın