Nevresimlere çocuk kokusu yayan gece
sivri ve topuklu papuçlarıyla kasıklarıma yürüyor
ilençli bir gül kıvrılıyor kanıma, kıvırcık saçlarıyla
kuşku! -yaman bir terzidir yalnızlıkta-
canımı yakıyor
ikircikli kırlangıçlar kesiyor karanlığımdan
kırgınım
tedâvülden kaldırılmış kaşlarımı çatarak
asfaltlanmış yüzümü uykusuz tünellerle örtüyorum
kendime hayranlığım büyüyor siper alın
geyik avlarından umduğunu bulamamış kaplanı
şakağımda kocaltmak işgüzârlığıyla
yürüyorum bıçkın ayaklarımda ormanların korkunç tadıyla
yürüyorum baldırlarıma inen kara sularla
öyle yürüyor, öyle yürüyorum ki barut terliyorum
yürüyüşüm:
hakların ayaklanma tarihi diye geçiyor kitaplara
Atilla AKIN
Mavi Yeşil Dergisi/Eylül-Ekim/2010
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder