Travma

Kovulmuş bir halktır yazgım
içtiğim andlardan ağzım bozuk
kelimeler köpüklü zehirli sıvılardan
bir çıbana benziyor göğsüm kabarık

nereye gitsem kesilmiş bir ceza
işlemem için suçlar karşılıyor beni
tanrının katına yakışmayan bilmem hangi sesimdi
hangi sesimle istedim  tenimi
defne yapraklarına bulaştırdım kasıklarımdaki acıyı

teamülden revnak sanarak girdiğim kuyularda
en çok korktuğum kendi çıplaklığımdı

çığlık terledi yürüdüğüm cenin
çocuklarla kamaştırmaya and içmişken dünyayı

ellerimi çekiyorum kadife çiçeklerden
aşk dövmesi ağzımı bozuyorum
inandıkça uçsuz bucaksız
inandıkça çırılçıplak kaldı kalbim
inandıkça yağmalandı koynum
köklerime yürüyen sular böyle duruldu
böyle kaldı boynuma inkâr
     
Atilla AKIN                                                      

Mavi Yeşil Dergisi/Ocak-Şubat/2010

http://www.maviyesildergisi.com